Ναι,
μιά
πόλη
στην
οποία
δε
θα
μπορούσε
κάποιος
να
περάσει
παρά
μόνο
Περίφημα.
Μιά
πόλη
που
έχει
όλα
τα
καλά
δώρα
της
φύσης.
Τους
όμορφους
πυκνόφυτους
λόφους,
τους
όρμους
μέσα
στη
βαθιά
καταγάλανη
θάλασσα,
πυκνόφυτοι
κι
αυτοί.
Τους
τεράστιους
βράχους
που
λές
και
ήρθαν
από
τον
ουρανό,
να
προβάλουν
πρώτοι
στα
μάτια
σου
καθώς
πλησιάζεις
τα
όρια
της
πόλης.
Τα
όμορφα
στοιχισμένα
κτήρια
και
τα
μεγαλοπρεπή
πολυώροφα
επίσης
να
δίνουν
μιάν
άλλη
νότα
στην
οικοδομική
ματιά
της.
Οι
όμορφες
αμμώδης
παραλίες
όπως
του
Λέμπλο,
της Κοπακαμπάνα και της Ιπανέμα… αλλά και κείνα τα φοινικόδεντρα πάνω στην άμμο….
Το
Σαμπαδρόμιο,
το
τεράστιο
ποδοσφαιρικό
στάδιο
Μαρακανά
και
από
πάνω
όλα
αυτά
να
τα
βλέπει
το
μεγαλοπρεπές άγαλμα του Χριστού του Λυτρωτή.
Και
μιά
φιλική
αύρα
να
τριγυρίζει
την
ατμόσφαιρα
της
πόλης,
όντως
μεγαλούπολης
με
πάνω
από
5
εκατομμύρια
κατοίκους.
Μια
φιλική
αύρα
που
την
ένιωσε
η
παρέα
μας
που
φεύγει
τώρα
από
τη
πόλη
για
το
ταξίδι
του
γυρισμού…..
-Πως ήτανε;
-Πολύ όμορφα μαμά, τέτοια ατμόσφαιρα, τέτοια γαλήνη που ένιωσα και οι άνθρωποι που γνωρίσαμε, εξαιρετικοί.
-Άσγκρεντ
ίσως
ξαναρθούμε…
μπορεί
να
χρειαστούμε
υφάσματα
μετά
της
τελικές
πρόβες
των
κουστουμιών…
αν
προλάβω και είσαστε εδώ…
-Μακάρι να ξαναρχόμασταν αλλά σε 20 ημέρες που θα φύγουμε θα έχεις προλάβει να τα έχεις κάνει όλα αυτά;
-Θα
δούμε
γιατί
είναι
και
το
ταξίδι
μας
στο
Σάο
Πάολο
την
άλλη
εβδομάδα.
Όλα
θα
εξαρτηθούν
από
τη
μηχανή
μου και το χρόνο που θα είμαι εκεί παρέα της….
Η
παρέα
μας
ξεμάκραινε
από
την
πόλη
του
Ρίου..
Από
την
πόλη
με
τα
φοινικόδεντρα
επάνω
στην
άμμο
που
εώς
το
1960 ήταν η πρωτεύουσα της Βραζιλίας… τώρα είχανε πάρει για τα καλά το δρόμο του γυρισμού…
