Ο ανελκυστήρας είχε φθάσει στο ισόγειο και η κυρία Βίλμα άνοιξε τον θάλαμο…
-Μα κύριε Ντόμ… κύριε Ντόμ…
-ε ε … ναι κυρία Βίλμα…
-Κύριε Ντόμ, κοιμάστε στο ασανσέρ
-εεεε Ναι… τι ώρα είναι;
-Είναι αργά κύριε Ντόμ. είναι 10 το βράδυ.. ήσασταν μέσα στον θάλαμο;
-Ναι, ήρθε το ρεύμα
-Ναι ήρθε το ρεύμα κύριε Ντόμ.. από το πρωϊ δε σας καταλάβαμε ότι ήσασταν μέσα, είσαστε καλά;
-Ναι μια χαρά είμαι, ίσως λίγο να πιάστηκα
-Να σας βοηθήσω…..
Η
κυρία
Βίλμα
ένοικος
του
3ου
ορόφου
βοήθησε
τον
κύριο
Ντόμ
να
σηκωθεί
και
κάλεσε
τον
5ο
όροφο
στο
καντράν.
Τον
πήγε
επάνω
στο
διαμέρισμά
του.
Τον
βοήθησε
να
βγάλει
την
καμπαρτίνα
και
να
καθίσει
στη
πολυθρόνα του… του πρόσφερε ένα ποτήρι νερό.
-Είμαι είμαι λίγο…μάλλον αγουροξυπνημένος
….και άρχισε να γελάει
-Μα κύριε Ντόμ… από το πρωϊ ήσασταν μέσα στον ανελκυστήρα και δεν μιλήσατε καθόλου….
-Δε πειράζει κυρία Βίλμα, είμαι καλά τώρα, ευχαριστώ…. Σας ευχαριστώ πολύ…
Η
κυρία
Βίλμα
πήρε
αγκαλιά
τον
Ιονάθαν
και
τον
πήγε
στη
κουζίνα.
Του
έβαλε
λίγο
νερό
και
ξαναπήγε
στο
καθιστικό εκεί όπου ο κύριος Ντόμ ήταν φανερά καλλίτερα τώρα…
-Με θέλετε τίποτα άλλο κύριε Ντόμ;
-Ευχαριστώ κυρία Βίλμα, σας ευχαριστώ πολύ, είμαι πολύ καλλίτερα τώρα.. μα τι ώρα ήρθε το ρεύμα;
-Από το απόγευμα, ήτανε γενική διακοπή….
Και
έφυγε
αφήνοντας
τον
κύριο
Ντόμ
ήσυχο
και
ασφαλές
τώρα….
Ενώ
ο
Ιονάθαν
ήπιε
νερό
και
πήγε
κι
αυτός
στο
καθιστικό και στάθηκε δίπλα στον κύριο Ντόμ και τον κοιτούσε….
-νιάουυυυ
-Αχ Ιονάθαν.. τι μέρα κι αυτή..
