Το
Τζάμ
ήταν
έτοιμο
ν’
απλώσει
σα
βεντάλια
τη
πραμάτεια
του
και
κείνοι
ήταν
έτοιμοι
ν’
αρπάξουν
την
ανάρπαστη
ευκαιρία.
Το
Τζάμ
σε
ταξίδευε
από
τον
18ο
αιώνα
στις
φάρμες
και
τις
συνήθειες
των
ανθρώπων
της
περιοχής
εώς
και
λίγα
χρόνια
πριν.
αλλά
καλλίτερα ας μας τα πει ο κύριος Ντόμ, εκείνος τα ξέρει καλλίτερα…
-Λοιπόν
αρχίζουμε
από
το
σπίτι
χρονολογίας
1790.
Το
ξύλο
δεν
επιτρέπει
κανένα
άλλο
υλικό
δόμησης
να
εισχωρήσει
στις
οικίες
της
εξοχής
όπως
βλέπουμε.
Οι
σκεπές
έχουν
αυστηρά
θετική
κλίση
για
να
μη
κρατάει
το
χιόνι
και
οι
βάσεις
άλλες
φορές
ήταν
και
από
ογκόλιθους.
Οι
φάρμες
έχουν
χαμηλοτάβανα
δωμάτια,
μεγάλο
τζάκι
στον
κεντρικό
χώρο
της
τραπεζαρίας,
η
οποία
είναι
παράλληλα
καθιστικό
και
δωμάτιο
πολλών
άλλων
χρήσεων.
Τα
υπνοδωμάτια
χρησιμοποιόντουσαν
αποκλειστικά
και
μόνο
για
τον
ύπνο.
Η
ζέστη
υπήρχε
μόνο
στο
κεντρικό
δωμάτιο.
Στον
εξωτερικό
χώρο
όπως
βλέπουμε
υπήρχε
πηγάδι,
κάποιο
είδος
μικρής
παιδικής
χαράς
για
τα
παιδιά
και
φυσικά
ένας
χώρος
εστίας
για
της
καλές
ηλιόλουστες
μέρες….
Πάμε
μέσα;
-Εδώ βλέπουμε την οικογένεια η οποία μιλάει για την οικονομική τους κατάσταση αυτή τη στιγμή..εμμμ κυρία
-Καλωσήλθατε στο σπιτικό μας.. μήπως θέλετε να σας κάνω μια ξενάγηση;
-Αν έχετε την ευγενή καλοσύνη.
-Μα
ευχαρίστως,
λοιπόν
εδώ
είναι
το
καθιστικό
και
ο
χώρος
διεκπεραίωσης
υποθέσεων
απ’
ότι
βλέπετε
–
μιλάγαμε
για
τα
οικονομικά
ζητούμενα
της
οικογένειάς
μας.
Το
ταβάνι
είναι
χαμηλό,
η
στόφα
έχει
δυνατή
φωτιά
αυτή
τη
στιγμή
–
και
μέσα
στη
κουζίνα
ετοιμάζεται
μία
ωραία
σούπα
με
βοδινό…ο
σύζυγός
μου
είναι
αγελαδοτρόφος
!!
Η
κούνια
για
το
μωρό
είναι
δίπλα
στη
στόφα...
φυσικά
δεν
υπάρχει
μωρό
αλλά
για
της
ανάγκες
του
ημερήσιου
θεατρικού
όπως
καταλαβαίνετε…
αλλά
ας
περάσουμε
να
δείτε
και
ένα
από
τα
υπνοδωμάτια.
Εδώ
λοιπόν
είναι
το
υπνοδωμάτιο,
το
οποίο
έχει
και
μικρό
τζάκι,
πράγμα
που
δηλώνει
ότι
η
οικογένεια
είναι
καλά
βαστούμενη.
Επίσης
βλέπουμε
το
ξύλινο
στιβαρό
κρεβάτι
και
το
μικρό
παράθυρο..
τα
παράθυρα
ήταν
μικρά
την
εποχή
εκείνη….
Λόγο
της
συγκράτησης
τη
ζεστασιάς
μέσα
στο
σπίτι,
δεν
υπάρχει
κάποιος
άλλος
ιδιαίτερος
λόγος. Αντιθέτως τα παράθυρα του κεντρικού δωματίου όπως είδατε είναι αρκετά μεγάλα.
Το
Τζάμ
είχε
οικίες
απ’
όλες
τις
εποχές.
Μέσα
όμως
σε
κάθε
σπίτι
υπήρχε
μία
οικογένεια
-φτιαγμένη
από
θεατρίνους-
όπερ
και
διαδραματίζονταν ένα όμορφο θεατρικό δρώμενο. Ο επισκέπτης φυσικά μπορούσε να κάτσει ανάμεσά τους και να απολαύσει .
-Ήταν
δύσκολα
μεν,
όμορφα
όμως
δε,
εκείνη
την
εποχή.
Μπορείτε
αν
θέλετε
να
καθίσετε
και
να
μας
απολαύσετε,
μετά
τη
συζήτηση
για
τα
οικονομικά
μας
-που
θα
καταλάβετε
και
τη
συμβαίνει
στη
κοινωνική
ζωή
εκείνης
της
εποχής,
θα
δείτε
τρόπους μαγειρέματος, σερβίτσια περίτεχνα και διάφορα άλλα ώς και την ώρα του φαγητού, η οποία έρχεται οσονούπω.
-Τι λες Τζέϊμι; Θα κάτσουμε;
-Αν η κυρία μας προσφέρει και έναν μεζέ…
-Ε! φυσικά!!!
-Ωραία λοιπόν θα κάτσουμε…
-Ναι
Τζέϊμι,
ας
καθίσουμε
-πρόσθεσε
και
ο
κύριος
Ντόμ-
Ας
καθίσουμε
και
τα
υπόλοιπα
σπίτια
τα
βλέπουμε
επιγραμματικά
!!
θάναι
μιά
ωραία
εμπειρία….
Έτσι
κι
αλλιώς
σε
κάποιο
σπίτι
πρέπει
να
κάτσουμε
όπως
μας
προτείνει
και
το
καταστατικό
του
μουσείου.
Και
η
ξενάγηση
στον
18ο
αιώνα
συνεχίστηκε
για
ώρα
ακόμα…
δοκιμάζοντας
φυσικά
και
τη
μαγειρική,
ενώ
η
Άσγκρεντ
προτίμησε παράλληλα να πάρει και τη συνταγή της σούπας…
εκείνες οι ώρες μέσα στο Τζάμ, είναι πραγματικά… πάντα απίθανες !!
