Η
σούπα
βοδινού
υπέροχη,
η
ώρα
που
πέρασαν
εκεί
εξίσου
υπέροχη…
η
οικοδέσποινα
καταπληκτική
και
το
θεατρικό
σκηνικό
με
τους
διαλόγους
πολύ
αξιόλογο.
Ο
κύριος
Ντόμ,
η
Άσγκρεντ
και
ο
Τζέϊμι
βγήκαν
από
το
σπίτι
και
κατευθύνθηκαν
σε
μια
οικία
του 19ου αιώνα τώρα.
-Εδώ
λοιπόν
βλέπουμε
μία
κατοικία
του
1890.
Όπως
βλέπετε
τα
υλικά
αρχίζουν
ν’
αλλάζουν
και
ναι
μεν
το
ξύλο
είναι
και
δω
δομικό
υλικό,
αλλά
όχι
κύριο
πιά.
Όπως
βλέπεται
τα
τοιχία
είναι
από
σκυρόδεμα
και
λίθους.
Υπάρχει
βεράντα
πέραν
της
εισόδου με διάφορες κατασκευές όπως κούνια και άλλα αντικείμενα καθημερινής χρήσεως. Ας περάσουμε όμως μέσα…
Μέσα
εξελίσσονταν
μία
εικόνα
ζεστής
καθημερινότητας.
Η
γιαγιά
στη
κουνιστή
πολυθρόνα
να
πλέκει,
ο
γιός
με
τον
πατέρα
να
συζητούν
εργασιακά
θέματα
και
η
θυγατέρα
με
την
οικοδέσποινα
να
ετοιμάζουν
το
φαγητό
της
ημέρας..
Ο
κύριος
Ντόμ
συνέχισε…
-Όπως
βλέπουμε
τα
βαρύγδουπα
έπιπλα
απόκτησαν
κι
αυτά
το
χώρο
τους
μέσα
στο
σπίτι.
Μεγάλο
τραπέζι
με
τη
δυνατότητα
εκμάκρυνσης.
Μεγάλη
σιφονιέρα
με
τα
γυαλικά
και
τα
διάφορα
σερβίτσια,
ποτήρια
κλπ.
Ξύλινο
γυαλισμένο
πάτωμα
και
λίγο
ψηλότερα
νταβάνια.
Τα
ψηλότερα
νταβάνια
έδωσαν
αερισμό
και
πιο
καλλίτερη
εικόνα
στο
σπίτι..
τα
χαμηλότερα
ναι
κάπου
σε
πνίγανε σαν εικόνα και μόνο.
-Πατέρα βλέπω επίσης ενώ πολύ ωραίο υπνοδωμάτιο εδώ.. ελάτε, ελάτε πάμε πιό μέσα..
-Ναι
εδώ
το
υπνοδωμάτιο
τώρα
έχει
και
τζάκι
πολύ
λεπτό
κολλημένο
στο
τοίχο.
Με
λιγοστά
ξύλα
το
δωμάτιο
ήταν
πάν-ζεστο.
Τα
νταβάνια
τα
κοντά
πιά
δε
χρειάζονταν,
τα
παράθυρα
είναι
και
πιό
μεγάλα
και
πιό
πολλά.
Καταπληκτικό
κρεβάτι
με
ξύλινες
προεκτάσεις
ντυμένες
με
απαλά
υφάσματα,
ήταν
επίσης
το
χαρακτηριστικό
το
οποίο
σχεδόν
ήρθε
από
τον
προηγούμενο
αιώνα, θα μπορούσα να πω… μάααλιστα-μάλιστα… έτσι είναι.
-Και
εδώ
βλέπουμε
την
εσωτερική
σκάλα
που
οδεύει
σίγουρα
σε
ένα
δεύτερο
υπνοδωμάτιο
και
μικρό
μπάνιο
επίσης….
Α!
ναι..
και μία μικρή αποθήκη όπως βλέπω εδώ.. χμμμμ κουκλίστικο και το επάνω δωμάτιο !!
Βγήκαν
έξω,
κατευθύνθηκαν
σε
έναν
στάβλο
με
μερικά
άλογα
και
οικόσιτα.
Εκεί
υπήρχαν
μερικές
αγρότισσες
ντυμένες
και
κάναν
κάποιες
εργασίες.
Ήθελαν
να
δείξουν
τα
εργαλεία
της
εποχής
εκείνης
και
το
κάνανε
όσο
μπορούσαν
καλλίτερα.
Το
Τζάμ
ήταν
επιχειρησιακά
έτοιμο
να
σου
δώσει
πολλές
εικόνες
την
ίδια
στιγμή.
Σε
έβαζε
εν
ολίγης
στο
κλίμα
της
εποχής
εκείνης
και
αν
δεν
έβλεπες
τα
ρούχα
σου
;
θα
νόμιζες
ότι
είσαι
ένα
κομμάτι
εκείνης
της
εποχής.
Μιά
καταπληκτική
ιδέα
του
ιδρυτή
του
Τζάμ,
που
πέρασε
από
γενιά
σε
γενιά
και
να
τώρα
που
τα
παιδιά
των
παιδιών
τους
συνεχίζουν
τη
παράδοση
με
ακόμα
πιό
πολλά
εκθέματα.
Περισσότερες
γωνιές,
πιό
πολλά
σπίτια
και
πιό
οργανωμένα.
Αξιόλογοι
διάλογοι
που
άλλαζαν
κατά
περίπτωση
ή
κατά
εποχή,.
Μερικές
φορές
δε,
κάποιοι
επισκέπτες
μπαίναν
τόσο
στο
κλίμα
που
γινόντουσαν
θεατρίνοι
και
συμμετείχαν στους διάλογους… πράγμα που αυτό ήθελε ο Ιδρυτής. Να νιώσεις σα νάναι ένας… χρονοταξιδιώτης.
Ένας
χρονοταξιδιώτης
μέσα
σε
μιά
τεράστια
έκταση
λοιπόν,
που
καθώς
περνούσες
τη
πόρτα
του
η
μέρα
λές
και
αργούσε
να
περάσει. Ένας χρονοταξιδιώτης στην έκσταση του Τζάμ !!
-Και όντως, με αυτά καi μ’ αυτά η ώρα είναι μόνο 12.. έχουμε πολλές ώρες ακόμα να δούμε ακόμα πιό πολλά πράματα
-Πατέρα δε θάλεγα ότι θάθελα να φύγω από δώ
-Ναι Άσγκρεντ, φαντάσου έχω έρθει πέντε φορές και όμως νομίζω κάθε φορά ότι πραγματικά δεν έχω ξανάρθει. Καταπληκτικό !
-Πέντε φορές ; καταπληκτικόοοοο….
