-Περάστε κυρία μου -Ευχαριστώ Τόμας !! -Είναι χαλασμένο -Όχιιιιιι Από πίσω ερχόντανε και ο κύριος Ντόμ -Ντόμ… το ασανσέρ σου είναι χαλασμένο -Μπαα… πως κι έτσι; Πρώτη φορά νομίζω συμβαίνει αυτό… Και όλοι έπιασαν τα γέλια τα οποία τους ταξίδεψαν 5 ορόφους επάνω… -Αυτό ήταν, πιστεύω νάχεις μαγειρέψει το καλλίτερο μετά από όλο αυτό το σκαλοσούρτι -Αδελφούλα μου τι σου κάνει όρεξη.. σήμερα μαγειρεύω τα πάντα και ότι κάνει όρεξη στο καθένα.. σήμερα Γιορτάζουμε Και με αυτές τις επευφημίες και τα πειράγματα μπήκαν στο διαμέρισμα εκεί όπου η Άσγκρεντ ήταν στην υποδοχή μαζί με τον Τζέϊμι. Τους φίλησαν και τους πέρασαν στη βεράντα. Το τραπέζι είχε το πιάτο του καθενός γεμάτο με το απολαυστικό -ΑΑΑ Σοφρίτοοοοο -Σοφρίτο χωρίς ξύδι όμως αυτή τη φορά, γιατί θα πιούμε κρασί… συμπλήρωσε ο κύριος Ντόμ Σοφρίτο εξαιρετικής παραλλαγής διακοσμημένο με χρυσαφένιο πουρέ πατάτας. Στη μέση υπήρχε σαλάτα από κόκκινο και πράσινο λάχανο και φυσικά το ψωμί του γάμου το οποίο το έφερε η θεία με ειδική τελετή… -Και αυτό είναι το ψωμί του γάμου. Σε αυτό το σημείο θέλω να κάνω μιάν ευχή. Όπως το ψωμί ανά τους αιώνες εργάζεται για να επικουρεί τους ανθρώπους, έτσι κι αυτός ο δεσμός να εργαστεί για την αξιοποίηση αυτής της όμορφης σχέσης σε όλο το μέλλον. Εγώ από τη πλευρά μου θα συνδράμω όπου είναι εφικτό και όποτε μου το ζητήσουν ασφαλώς. Θα είμαι στο πλευρό τους όσο ζώ. Εις υγείαν. Δάκρυα έφυγαν από του Τζέϊμι τα μάτια με τις τελευταίες λέξεις της θείας, ενώ όλοι σήκωσαν τα ποτήρια και ήπιαν στην υγεία του ζευγαριού. Την ευκαιρία έπιασε η Φρίντα εκείνη τη στιγμή… -Θέλω να πω πως κι αν βρίσκομαι τόσο μακριά σας, σας σκέφτομαι και σας αγαπάω, δεν είναι ποτέ η απόσταση ικανή να κάνει το αντίθετο. Ποτέ ακούτε; Εις υγείαν λοιπόν. Και για άλλη μια φορά σήκωσαν τα ποτήρια τους όλοι μαζί… ενώ τη σκυτάλη πριν πέσει κάτω την άρπαξε ο κύριος Ντόμ -Μην είσαι και τόσο σίγουρη αγαπητή μου ότι τα παιδιά θάναι μακριά σου. Είμαι πολύ ευτυχισμένος σήμερα όμως. Είναι κάτι σα να ενώθηκε βαθιά μέσα μου. Σας αγαπώ και τους δύο. Εις υγείαν !! Τελευταίος πήρε το λόγο ο Τόμας… -Έχω να πω ότι μας εξέπληξαν παράφορα τα παιδιά. Είναι σα να ζώ και γώ τη πρώτη μέρα του γάμου μου σήμερα. Και γιατί όχι να κάνουμε μια νέα αρχή και μεις **κοιτάζοντας τη θεία η οποία ήταν μέσα στα γλυκά της τα κέφια και συνέχισε*** Σήμερα ήταν σα να μας δώσαν όλους μαζί εδώ ένα μετάλλιο. Ένα μετάλλιο καλής συμφωνίας. Εύχομαι καλούς απογόνους. Εις υγείαν… Τι να περιμένει άλλο κανείς;

Ανεβαίνοντας χάθηκα απ τα ανθρώπινα βλέμματα

κι ίσως τα όσα λέω ακατανόητα φαίνονται

μα είναι που εγώ την γλώσσα των λουλουδιών χρησιμοποιώ

κι εσείς του ξίφους

* * ε β ί ν α * *