Η
Άσγκρεντ
με
τη
θεία
πήγαν
μέσα
στη
κουζίνα
για
να
κόψουν
το
γλυκό.
Κάποιοι
έξω
συνέχιζαν
να
τρώνε
και
να
πίνουν
κόκκινο κρασί…
-Τι έχεις Άσγκρεντ;
-Να κάτι με πειράζει εδώ αριστερά θεία μπορείς να δεις;
-Χμμμ κάτι εχει γίνει εδώ, σε πειράζει πολύ;
-Σα να με γαργαλάει κάπως..
-Ίσως
είναι
καμιά
ετικετούλα,
για
να
ξαναδώ….
χμμμ
μάλιστα
–
κάποιο
ράψιμο
έχει
γίνει
εδώ
πέρα
και
η
κλωστή
έχει
παραμείνει προς τα έξω. Για να τη κόψω λίγο εδώ…
Και πήρε ένα ψαλίδι και έκοψε τη παραπανήσια κλωστή.
-Εντάξει μου φαίνεται τώρα. Αλλά σαν κάτι να μην κολλάει εδώ. Γενικώς όμως είναι καταπληκτικό φόρεμα….
Η
παρέα
συνέχισε
όλο
το
βράδυ
να
πίνει
και
να
τραγουδάει
σε
έναν
τρελό
σκοπό.
Το
γλυκό
ήταν
ότι
έπρεπε,
η
μουσική
έδεσε
με το σιρόπι του γάμου και τότε το ζευγάρι χόρεψε στο ρυθμό…
Once there were green fields, kissed by the sun.
Once there were valleys, where rivers used to run.
Once there were blue skies, with white clouds high above.
Once they were part of an everlasting love.
We were the lovers who strolled through green fields.
Green fields are gone now, parched by the sun.
Gone from the valleys, where rivers used to run.
Gone with the cold wind, that swept into my heart.
Gone with the lovers, who let their dreams depart.
Where are the green fields, that we used to roam ?
I'll never know what, made you run away.
How can I keep searching when dark clouds hide the day.
I only know there's, nothing here for me.
Nothing in this wide world, left for me to see.
Still I'll keep on waiting, until you return.
I'll keep on waiting, until the day you learn.
You can't be happy, while your heart's on the roam,
You can't be happy until you bring it home.
Home to the green fields, and me once again.
