Η
τράπεζα
άνοιγε
στις
οχτώ
και
τριάντα,
οπότε
είχε
χρόνο
να
πάει
να
κάνει
ένα
περίπατο
ώς
το
μουσείο
πολιτιστικών
αναμνήσεων
και
δη…
εξορμήσεων.
Ήταν
λίγο
πιο
κάτω
από
το
τετράγωνο
της
τραπέζης
και
περπατώντας
θωρούσε
πως
υποδύονταν
έναν
ήρωα
που
έκανε
τα
πάντα
στη
ζωή
και
τώρα
είχε
αναπαυθεί
στη
καρέκλα
μπροστά
στο
τζάκι
για
να
πάρει
το
τσάι
του
με
το
γνωστό
του
γλύκισμα!!
Το
Τζάμ
ήταν
ανοικτό,
πήγε
στο
χώρο
υποδοχής
και
κοπής
εισιτηρίων,
έκοψε
τρία
εισιτήρια
και
ζήτησε
να
βάλουν
σφραγίδα
με
ημερομηνία
Τετάρτη
24
Οκτωβρίου
του
1989…
Ο
κύριος
Ντόμ
σαν
ήρωας
των
παραμυθιών
έκανε
επιτόπια
στροφή
και
συνέχισε
το
περίπατό
του.
Περνώντας
από
τη
γέφυρα
κοντοστάθηκε,
άναψε
τη
πίπα
του
και
άφησε
το
βλέμμα
του
να
το
παρασύρουν
τα
ρεύματα
της
Στόρχουντ.
Σαν
τα
φιόρντ
άλλοτε
που
έτρεχε
και
κουτρουβαλούσε
στις
απότομες
αμμουδερές
της
λίμνης,
έβλεπε
τον
εαυτό
του
τώρα
ν’
αλλάζει
σελίδα
στο
story
της
όμορφης
ζωής
του…
μα
τι
ζωή;
Έκατσε
εκεί
αρκετά,
η
ώρα
πέρασε,
το
ραντεβού
είχε
φθάσει…
έκανε
ένα
πιο
γοργό
βήμα
και
έφτασε
στη
πύλη της τράπεζας, μπήκε μέσα και στο αμέσως απέναντι γραφείο τον περίμενε ήδη η υπάλληλος.
-Κύριε Ντόμ καλημέρα σας
-Καλημέρα σας δεσποινίς Χάνα
-Το
αίτημά
σας
είναι
έτοιμο,
τα
χαρτιά
σας
βγαίνουν
τώρα,
απλά
περιμένουμε
μιά
έγκριση
νάρθει
με
το
τηλεομοιότυπο…
την
ευχάριστη υπομονή σας παρακαλώ..
-Την έχετε δεσποινίς. Άλλωστε πως θα μπορούσα να κάνω κι αλλιώς.
-Πάντα
ευγενής
!!
Θάθελα
να
σας
υπενθυμίσω
ότι
μόνο
με
την
πρώτη
δόση
πρέπει
να
έχετε
μαζί
σας
φωτοαντίγραφο
της
φορολογικής
σας
ενημερότητας.
Είστε
από
τους
διακεκριμένους
πελάτες
μας,
αυτό
απλά
το
θέλουμε
για
να
γίνει
μικρότερη
η
δόση
των
επόμενων
μηνών…
μεεε
συνοπτικές
διαδικασίες
θα
γίνει
αυτό
και
ούτε
που
να
δώσετε
σημασία
δε
θέλουμε
από
κει
και πέρα.
-Σα να τόχω ξαναζήσει αυτό δεσποινίς Χάνα
-Τα ντεζαβού δεν είναι συνήθεις, αλλά ούτε και αποκλείονται κύριε Ντόμ
-Έχετε δίκιο αγαπητή μου
-Α !! ορίστε και οι τελικές διατυπώσεις.. μπορώ να έχω εδώ την υπογραφή σας;
Ο
κύριος
Ντόμ
διεκπεραίωσε
τα
ζητούμενα
και
πέρασε
στο
ταμείο
παίρνοντας
το
πολύτιμο
κομπόδεμα.
Το
έβαλε
στο
χαρτοφύλακά του και αποχώρησε γεμάτος εύχαρα συναισθήματα.
Η
μέρα
είχε
λές
και
τελειώσει
γι’
αυτόν,
την
ώρα
που
όλοι
πάλευαν
με
τις
ώρες
και
τα
δευτερόλεπτά
της.
Ο
κύριος
Ντόμ
πήγε
στο αμάξι του, μπήκε μέσα και με ένα βαθύ χαμόγελο κίνησε για το σπιτικό του…
Ανεπανάληπτες στιγμές έρχονται… σκέφτηκε !!
