Κάτι σαν παλιές παλιές Κυριακές. Κάτι σαν φθινοπωρινά σκιρτήματα στην άκρια της λίμνης, με τα θροΐσματα των φύλλων να μελοποιούν τον άνεμο.. κάτι σαν πίνακας με τοπίο πολύχρωμο από τις γήινες ανταύγες... Ο κύριος Ντόμ είχε πάρει την ομπρέλα του και είχε πάει στη λίμνη. Εκεί μονάχα γέμιζε τις απόψεις του και φόρτιζε το παρουσιαστικό του. Καθισμένος στο παγκάκι του με το βλέμμα καρφωμένο στο τέρμα της λίμνης.. όπου έφτανε; όπου έφτανε. Τα παιδιά σε λίγο θα ερχόντουσαν, θα φέρνανε τα νέα της άλλης ηπείρου. Η ζωή του θα άλλαζε για άλλη μιά φορά.. για άλλη μιά φορά

Ανεβαίνοντας χάθηκα απ τα ανθρώπινα βλέμματα

κι ίσως τα όσα λέω ακατανόητα φαίνονται

μα είναι που εγώ την γλώσσα των λουλουδιών χρησιμοποιώ

κι εσείς του ξίφους

* * ε β ί ν α * *