Το ταξί βγήκε από τους πολυσύχναστους μεγάλους δρόμους της πόλεως και κατευθύνθηκε με δυτικό προσανατολισμό σε κάποια δαιδαλώδης συνοικία. Τα κτίρια από πολυώροφα και ευφάνταστα άρχισαν να εμφανίζονται με λιγότερους ορόφους. Οι ουρανοξύστες γίναν σπάνιοι τόσο όσο και τα αυτοκίνητα. Τα παιδιά παίζανε στους δρόμους ανέμελα και ο οδηγός άρχισε να κόβει ταχύτητα. -Καλά αυτό δεν το φανταζόμουν ποτέ… είπε η Άσγκρεντ γελώντας απευθυνόμενος στον Τζέϊμι… Μα να έχει στη πλάτη του το όνομά του στη φανέλα δε το περίμενα πραγματικά -Όλα τελικά μπορούν να συμβούν… της αποκρίθηκε ο Τζέϊμι όταν… Όταν ξαφνικά ένα αυτοκίνητο ερχόμενο από δεξιά χτύπησε με δύναμη επάνω στο ταξί. Ο σοφέρ σταμάτησε σχεδόν ακαριαία και ετοιμάστηκε να βγει έξω από το αυτοκίνητο σε μία κατάσταση λίγου πανικού για το συμβάν. Από το άλλο αυτοκίνητο βγήκαν τέσσερις άντρες ψηλοί και λεπτοκαμωμένοι ενώ ο σοφέρ έφτασε στη δεξιά του πλευρά και παρατήρησε ότι το φανάρι όλο του ταξί είχε σπάσει. -Τζέϊμι -Μη φοβάσαι Άσγκρεντ, ένα μικροατύχημα.. είσαι καλά; -Ναι ναι Η Φρίντα βγήκε και αυτή έξω ενώ κόσμος άρχισε να πλησιάζει το συμβάν όταν από μακριά ένα περιπολικό της αστυνομίας άναβε το φάρο και άρχισε να κατευθύνεται προς το περιστατικό. Η Φρίντα μπήκε ξανά μέσα στο ταξί και καθησύχασε τα παιδιά… -Μη φοβάστε, ένα φανάρι είναι μόνο, η αστυνομία που πραγματικά δε ξέρω από που και πως εμφανίστηκε διευθετεί τώρα τη κατάσταση… μη νομίζεται ότι καταλαβαίνω και όλα αυτά που λένε… αλλά νομίζω πως όλα είναι εντάξει. Μετά από λίγη ώρα ο σοφέρ μπήκε ξανά μέσα στο ταξί και ζητώντας συγνώμη είπε πως σε μερικά λεπτά θα φθάναμε στο προορισμό… Πράγματι μετά από μερικά λεπτά ο σοφέρ σταμάτησε και γυρνώντας προς τη Φρίντα της εξήγησε… -Βγείτε παιδιά, εδώ είναι, η αρένα είναι πίσω από εκείνο το υπόστεγο που βλέπουμε δεξιά και ο σοφέρ είπε ότι ο δρόμος δεν φθάνει ακριβώς μπροστά στην είσοδο. Θα έρθει πάλι σε 3 ώρες να μας πάρει, άρα πρέπει να είμαστε εδώ ξανά, γι’ αυτό ας συντονίσουμε τα ρολόγια μας….

πίσω στην Αρχική >>