-Καταπληκτική θέα από εδώ ε μαμά;
-Πάρα
πολύ
όμορφη
πόλη.
Κάθε
μία
φορά
το
μήνα
είμαι
δώ
για
να
αγοράσω
τα
υφάσματα.
Μένω
μερικές
μέρες
και ξαναγυρίζω στο νησί.
-Το αλλάζεις;
-Είναι πανέμορφα στο νησί αλλά ξέρεις Άσγκρεντ, αν εγκλιματιστείς με το περιβάλλον, εδώ ζεις, γιατί όχι…
-Κι έχεις εγκλιματιστεί;
-Άλλα θέλω να κάνω τώρα Άσγκρεντ. Τώρα είστε και σεις… και της έπιασε το χέρι ενώ εκείνη λίγο απόρησε…
Κατέβηκαν
από
το
φέρρυ
και
κατευθύνθηκαν
απέναντι
στο
πολυώροφο
κτίριο.
Το
θωρηκτό
είχε
ατέλειωτα
πατώματα…
-Μα καλά πόσους ορόφους έχει αυτό το κτίριο;
-45 αν θυμάμαι καλά και στο τελευταίο πάτωμα στη βεράντα έχει το Καφέ της η Ισμήνη
Και
πήραν
το
ασανσέρ
να
σκαρφαλώσουν
το
ατέλειωτο
αυτό
κτίριο
που
στο
μάτι
ναι
φάνταζε
πραγματικό
θωρηκτό.
-Μα
τι
ωραία
θέα
…η
Άσγκρεντ
έμεινε
κατάπληκτικη
από
τη
θέα
της
ταράτσας
του
κτιρίου
και
από
την
ομορφιά
που απλωνόντανε μπροστά της…
-Από τη μία θέα στην άλλη μας έχει η μαμά μας σήμερα
…έτρεξε να συμπληρώσει ο Τζέϊμι…
Η
παρέα
περνάει
ωραία
εκεί
στη
Βραζιλία.
Βλέπουμε
όμως
ότι
η
Φρίντα
ανοίγει
σιγά
σιγά
τα
χαρτιά
της
για
το
τι
θα κάνει το μέλλον της. Το μέλλον που ο καθένας φτιάχνει αλλά κάποιος Άλλος εξουσιάζει φυσικά.
