Η
Άσγκρεντ
έγραφε
στο
μπλοκάκι
της
και
ο
Τζέϊμι
μάζευε
εμπειρίες.
Η
Φρίντα
ήταν
κατευχαριστημένη
που
μπορούσε
και
μετέδιδε
διάφορα
καλούδια
στα
παιδιά
της,
γιατί
μπορούσε…
σε
λίγο
θα
φεύγανε
μακριά
της,
οι
μέρες περνούσαν γοργά, ήδη ήταν ένα μήνα εκεί και τώρα είχε έρθει η ώρα να τους μάθει όλα αυτά που ήξερε
γι’
αυτή
τη
χώρα,
όσα
είχε
και
αυτή
δει
στα
πέντε
χρόνια
που
ήταν
εκεί.
Στα
πέντε
αυτά
χρόνια
που
έλειπε
από
τη
πατρίδα
της.
Στα
πέντε
χρόνια
εργασίας
από
το
πρωϊ
εώς
το
βράδυ
για
να
μπορέσει
να
ανταπεξέλθει
στα
πρώτα
της
έξοδα,
στα
μετέπειτα
βήματά
της,
στα
περαιτέρω
όνειρά
της.
Και
ήξερε
ότι
τώρα
ήταν
ένας
σταθμός
στη
ζωής
της αυτός ο γάμος. Μήπως έπρεπε να…
-Μαμά να ο σοφέρ έχει πάει το όχημα στον κάτω χώρο στάθμευσης
-Α ναι τον είδα, πάμε
-Μαμά θα ήθελα να κάνουμε μία στάση σε ένα τραπεζικό κατάστημα να μπώ μέσα να δώ το περιβάλλον
-Ναι
Τζέϊμι
και
μόνο
σε
ένα;
Έπρεπε
να
μου
το
είχες
πει,
θα
σταματήσουμε
σε
όλα
τα
μεγάλα
να
πάς
μέσα
να
τα
δεις,
θα
το
πώ
και
στον
σοφέρ..
πάμε
τώρα
γιατί
μπροστά
μας
έχουμε
το
Σαμπαδρόμιο
και
μετά
Σάντα
Κρούζ
και
βραδινό φαγάκι !!
-Πάμε μαμά !!
Η
πόλη
των
Καριόκας,
έτσι
όπως
χαρακτηριστικά
ονομάζονται
οι
πολίτες
του
Ρίο.
Ένα
Ρίο
που
ήταν
πρωτεύουσα
της
χώρας
από
το
1763
εώς
το
1960
όπου
και
έδωσε
τα
σκήπτρα
στο
Σάο
Πάολο,
τη
τωρινή
νέα
πρωτεύουσα.
Το
Ρίο
Ιανέρειο
δηλαδή
ο
Ποταμός
του
Ιανουαρίου,
με
το
ξακουστό
καρναβάλι
και
το
κόσμο
που
για
μέρες
στους
δρόμους
του
χορεύει
το
καθιερωμένο
χορό
της
Σάμπα.
Το
κοσμοπολίτικο
Ρίο
με
το
τεράστιο
άγαλμα
του
Χριστού
του
Λυτρωτή
που
όμοιό
του
δεν
υπάρχει
πουθενά
αλλού
στο
κόσμο.
Το
Ρίο
με
τις
μεγάλες
παραλίες,
με
τους
ουρανοξύστες
και
τα
πολλά
εδαφικά
γεωγραφικά
επίπεδα,
μιάς
και
ο
ένας
όρμος
διαδέχεται
τον
άλλον,
ο
ένας
λόφος
διαδέχεται
τον
άλλον,
η
μία
παραλία
διαδέχεται
την
άλλη
και
η
μία
έκπληξη
για
τη
παρέα
μας,
διαδέχεται
την άλλη…..
Rio de Janeiro / Brazil / South America
