Η παρέα μας επιβιβάστηκε στο όχημα και ο σοφέρ έβαλε μπροστά και κινήθηκε βορειοδυτικά. Λίγη ώρα μετά ήταν έξω από τη βιοτεχνία της Βιτόρια. Περάσανε την είσοδο και κατευθύνθηκαν στο γραφείο της που ήταν στον ημιώροφο. Χτύπησαν τη πόρτα και περίμεναν… σε λίγο η πόρτα άνοιξε και η Βιτόρια τους υποδέχθηκε με ιδιαίτερη χαρά. Η Φρίντα φρόντισε να κάνει τις απαραίτητες συστάσεις και η παρέα μας ξεναγήθηκε καταρχήν στην μεγάλη γκάμα φωτογραφιών που ήταν αναρτημένες στους τοίχους του μεγάλου γραφείου με τους ξύλινους επενδυμένους τοίχους και με το πολύχρωμο υφαντό χαλί που έπιανε όλο το δάπεδο. Το γραφείο ήταν ζεστό από χρώματα και μιά παρουσία το έκανε ακόμα πιό ζωντανό. Ήταν ένας μεγάλος μπλέ/μώβ παπαγάλος στη μία άκρη του γραφείου απ΄ τη πλευρά της τζαμαρίας που έβλεπε προς την είσοδο του κτιρίου. -Και αυτός εδώ; ….η Άσγκρεντ τον είδε ξαφνικά, γιατί κρυβόντανε η θέα του πίσω από μιά γυάλινη βιβλιοθήκη -Αυτός εδώ είναι ο Μάριο. Είναι ένας.. αλλά καλλίτερα να μας το πει ο ίδιος, Τι είσαι Μάριο; -Μάκαοο.. είπε με ιδιαίτερα υψηλή φωνή ο παπαγάλος -Είναι Μάκαο με ιδιαίτερες μιμητικές ικανότητες. Μάριο να μιλάς πιό χαμηλά στους φιλοξενούμενους, δεν σου το έχω πει; -Βιτόρια Βιτόρια Βιτόρια… αρκέστηκε να πει ο Μάριο κάπως τραγουδιστά αλλά και χαμηλόφωνα, ενώ κοίταξε τώρα τη παρέα μας με απορία. Την Φρίντα την είχε ξαναδεί αλλά του φαινόνταν περίεργοι η Άσγκρεντ και ο Τζέϊμι. Μάριο μπορεί να ζήσει πολλά χρόνια. Φανταστείτε τον έχω 9 χρόνια τώρα και μπορεί να πάει ώς και τα 30 και μακάρι γιατί κάνει πολύ καλή παρέα. Τρώει όχι πολύ το νερό του αρέσει να το ρίχνει έξω μερικές φορές για να του φωνάζω και καμιά φορά μου τραγουδάει.. όταν θέλει *και τον κοίταξε περίεργα και με ένα παραπονιάρικο βλέμμα. Ο Τζέϊμι και η Άσγκρεντ δεν είχανε δει ποτέ τους παπαγάλο και μόνο που τους μίλησε νιώσανε σα να τους έφυγε η γη από τα πόδια τους. Μα πως είναι δυνατόν να μιλάει ένα πουλί αναρωτήθηκαν.. και όσο για το Μάκαο.. αυτό δεν το καταλάβανε καθόλου το τι σήμαινε… -Μάκαο Μάκαο.. του φώναξε η Άσγκρεντ και κείνος τη κοίταξε κουνώντας αργά το κεφάλι πότε με το ένα μάτι πότε με το άλλο. -Μάριο τον λένε, Μάκαο είναι η ράτσα του Άσγκρεντ Και χαμογέλασαν όλοι με την δυνατή απορία που τους λύθηκε όμως….

Ανεβαίνοντας χάθηκα απ τα ανθρώπινα βλέμματα

κι ίσως τα όσα λέω ακατανόητα φαίνονται

μα είναι που εγώ την γλώσσα των λουλουδιών χρησιμοποιώ

κι εσείς του ξίφους

* * ε β ί ν α * *