εις το Εντευκτήριον Σάββατο και ήθελα να κοιτάξω μία σημαντική χροιά της καθημερινότητά μας. Και είναι μέλος της καθημερινότητάς μας γιατί με αυτή συνάμα ζούμε, πορευόμαστε και αναπτύσσουμε τα θέλω και τα πιστεύω μας. Χωρίς αυτές τις ανταύγειες το πρόσωπό μας θάτανε πολλές φορές άδειο. Άδειο από χαμόγελα, άδειο από κινήσεις και πράξεις ενδιαφέροντος, δημιουργικότητας και λήψης αποφάσεων… οι γνωστές μας ευγενικές γκριμάτσες, είναι προφανές η παρομοίωση. Σάββατο λοιπόν και πήρα μολύβι και χαρτί για να σου γράψω ότι εδώ, σε αυτή τη γωνιά του διαδικτύου θα εξελιχθούν πράξεις ενδιαφέροντος. Πράξεις παραδοσιακού γηγενέστατου ενδιαφέροντος. Θα ταξιδέψουμε σε όλες τις περιοχές του τόπου μας και θα γνωρίσουμε παραδοσιακά ήθη και έθιμα τα οποία αιωρούνται στην ατμόσφαιρα σαν γυάλινα μικροσκοπικά σταγονίδια και γεμίζουν συγκεκριμένες μέρες και ώρες το ποτήρι μας. Το ποτήρι μας το οποίο μετουσιώνεται με έναν τρόπο άλογο- σε γιόμα από κρασί, το οποίο μας μεθά, μας συνταράσει και μας αφήνει απερίσκεπτα στην αγκαλιά της μητέρας πατρίδας. Έλα, μη το σκέφτεσαι.. το ταξίδι στο πέλαγος των Παραδοσιακών άρχισε ήδη, αφού μόλις διάβασες αυτές κιόλας τις γραμμές.. Ακολουθεί σύντομο σχεδιαστικό… ‘’Που πως και πότε άρχισε το κάθε έθιμο. Ποιοί το συναλλάσουν κάθε εποχή. Ποιοί το επικροτούν συμβάλλοντας και ποιοί το εκτιμούν παραβάλλοντας. Όλα εδώ’’ Όλ’ αυτά εδώ θα εξελιχθούν, γι’ αυτό ετοιμάσου, χωρίς αποσκευές, δε σου χρειάζονται γιατί το κάθε ταξίδι θα σου δίνει τις δικές του αποσκευές. Τα λέμε σύντομα λοιπόν με το πρώτο μας μέρισμα….. και να θυμάσαι, Ευχαριστώ που επαναλαμβάνεσαι. !!!