Χριστοπαραμονιάτικη κουλούρα Τα έθιμα δεν είναι μόνο καταπληκτικά, μερικά από αυτά είναι και νόστιμα… τι λές, πάμε να νοστιμίσουμε; Ταξιδεύουμε στις περιοχές της Ζακύνθου κατά την παραμονή των Χριστουγέννων. Πάμε στο σπίτι να δούμε τι γίνεται κει… έλα πιάσε μου το χέρι και πάμε… Στη κουζίνα βλέπουμε τη νοικοκυρά να ανακατεύει το αλευράκι με το νεράκι για να φτιάξει το ζυμάρι. Το έχει βάλει σε μία λεκανίτσα και καθώς τελειώνει το ζύμωμα το σκεπάζει με μία κουβερτούλα και το αφήνει δίπλα στο τζάκι για να φουσκώσει. Η νοικοκυρά θα το πάρει στα χέρια της μετά από ώρα και θα το πλάσει μία όμορφη κουλούρα. Έχει ρίξει μέσα του πολλά καλούδια… είδαμε να ρίχνει αρωματικά βότανα, σταφίδες, καρύδια, κρασί, λάδι και ένα νόμισμα. Το ψωμάκι στη συνέχεια το βάνει στο ξύλινο το φούρνο και όλα μετά γίνονται ένα όνειρο. Οι μυρωδιές και οι γεύσεις γεμίζουν ασφυκτικά την ατμόσφαιρα μμμμ τι ωραία !! Το ψωμάκι είναι έτοιμο μετά από κάποια ώρα. Θα βγει και θα αποθηκεφθεί έτσι ώστε να διατηρηθεί ζεστούλικο για το βραδινό γιορτινό τραπέζι. Οι καλλίτερες εικόνες όμως έχουν πάντα και συνέχεια… Το βράδυ κατά την ώρα του γιορτινού δείπνου έρχεται η στιγμή για να κοπεί η ζυμωτή κουλούρα που στολίζει το κέντρο του τραπεζιού μέσα σε έναν όμορφο δίσκο. Ο νοικοκύρης παίρνει το δίσκο και πηγαίνει στο τζάκι του σπιτιού. Από δίπλα του σε ένα τραπεζάκι υπάρχει το θυμιατό με το οποίο λίγο πριν η νοικοκυρά έχει θυμιατίσει όλο το σπίτι και ένα μπουκαλάκι με κρασί και λάδι. Σταυρώνει το ζυμωτό ψωμάκι και ρίχνει το λάδι και το κρασί επάνω του. Στην συνέχεια όλη η οικογένεια ακουμπάει τα χέρια της στο δίσκο και ο νοικοκύρης ψάλει το απολυτίκιο της ημέρας… Η Γέννησίς Σου, Χριστέ ο Θεός ημών, ανέτειλε τω κόσμω το φως το της γνώσεως· εν αυτή γαρ οι τοις άστροις λατρεύοντες, υπό αστέρος εδιδάσκοντο, Σε προσκυνείν, τον Ήλιον της δικαιοσύνης, και Σε γινώσκειν εξ ύψους ανατολήν, Κύριε, δόξα Σοι