8,5
saGGia.info
Μινωικός Πολιτισμός Την ίδια σχεδόν εποχή με τον Κυκλαδικό πολιτισμό στη πατρίδα μας απόκτησε πνοή, έζησε και ανδρώθηκε και ο Μινωικός πολιτισμός. Εστιάζουμε λοιπόν στη Κρήτη και ρεμβάζουμε την ιστορία ανάμεσα στο 3000 και το 2000 π.Χ. Ο Μινωικός Πολιτισμός πήρε το όνομά του από τον βασιλιά της Κρήτης Μίνωα που είχε το παλάτι του στη Κνωσσό. Εκείνη την εποχή το νησί ήταν αυτάρκης. Επάρκεια προϊόντων και πρώτων υλών έδινε μιά ισχυρή δυναμική που μεταφραζόντανε σε δημιουργικότητα. Έτσι λοιπόν έχουμε παράλληλες ασχολίες με την λιθοτεχνία και την μεταλλοτεχνία καταρχήν αλλά σίγουρα συναντάμε και μιά ιδιαίτερη καλλιτεχνική χροιά με εξαίσιες δημιουργίες ζωγραφικής, σφραγιδογλυφίας, κεραμικής και νωπογραφίας. Οι καταπληκτικές οικοδομικές εγκαταστάσεις και τα εξαίρετα δίκτυα ευκολιών μαρτυρούν το μεράκι και την σχεδιαστική επίσης. Οι οργανωμένες διοικητικές δομές σε συνδυασμό με το δυναμικό οικονομικό πλαίσιο το οποίο επεκτάθηκε σε πόλεις της Ασίας και της Αφρικής φέραν σε υψηλό επίπεδο το κύρος του Μινωϊκού πολιτισμού σε όλον τον γύρω του κόσμο. Η Κρήτη έγινε κέντρο ιδεών και νέων τάσεων. Εισήγαγε πολύτιμους λίθους και άρχισε να κατασκευάζει αντικείμενα και κοσμήματα πολυτελείας. Επεκτάθηκε στο Αιγαίο και αντάμωσε τον Κυκλαδικό Πολιτισμό επηρεάζοντάς τον σε πολλούς τομείς. Ο Μινωικός πολιτισμός ταξίδεψε σε μακρινά μέρη από την γέννησή του και ύστερα, αλλά γύρω στο 1700 π.Χ. τα ανάκτορα καταστρέφονται από κάποιον σεισμό. Ανακατασκευάστηκαν γρήγορα όμως ακόμα πιο εντυπωσιακά, αλλά και πάλι ο σεισμός θα κάνει τη δουλειά του όταν το ηφαίστειο της Σαντορίνης εξερράγη για να συνεχίσει το έργο της καταστροφής. Στα επόμενα χρόνια το κέντρο βάρους έφυγε από τη Κνωσσό και διαμοιράστηκε σε άλλα περισσότερα κέντρα με τάσεις αποδυνάμωσης. Η κεντρική διοίκηση διασπάτε σε μικρότερες ηγεμονίες φθάνοντας έτσι στον 14ο αιώνα όπου κάπου εκεί αρχίζει η παρακμή. Κάναμε ένα μικρό ταξιδάκι στην ζωντανή ιστορία μας κατά τους χρόνους 3000 εώς 2000 π.Χ. και μιλήσαμε για τον Μινωικό πολιτισμό…. πιστεύω το ταξίδι αυτό να σου άρεσε.

Ανεβαίνοντας χάθηκα απ τα ανθρώπινα βλέμματα

κι ίσως τα όσα λέω ακατανόητα φαίνονται

μα είναι που εγώ την γλώσσα των λουλουδιών χρησιμοποιώ

κι εσείς του ξίφους

* * ε β ί ν α * *