Η υπάλληλος μπήκε μέσα στο γραφείο και άφησε δύο δέματα… -Αυτά είναι τα υφάσματα Φρίντα. 12 αντρικά στο κίτρινο και 12 γυναικεία κίτρινο προς το πράσινο. Αλλά δε μας είπες ποιά θα είναι η φετινή ένδυση; -Μούχουνε πει να μην πω παρά μόνο στο συνεργάτη μου.. είναι εφέτος έκπληξη… θα ντυθούνε μπανάνες. Το έξτρα λιγότερο ύφασμα το έβαλες μέσα; -Τώρα θα το φέρει η κοπέλα, Είναι το λευκοκίτρινο, α ναι βέβαια μπανάνες τι πρωτότυπο, πως το σκέφτηκες; -Έγινε μεγάλη συζήτηση που διήρκησε πολλές ώρες. Εφέτος θέλαν κάτι το εντελώς πρωτότυπο. Είχαν έρθει όλοι στο σπίτι μου λοιπόν και ενώ εγώ έβγαζα μπανάνες και απεριτίφ για να τους κεράσω ένας εξ-αυτών είπε μπανάνες. Το συζητήσανε, το αναλύσανε, το αποφασίσανε και τους πήρα μέτρα. Θα έχει και ένα υπέροχο καπέλο !! -Πως θα γίνει τελικά; -Θα είναι μία ανοικτή μπανάνα.. μία φόρμα στην ουσία με εξαιρετικά μεγάλο φερμουάρ στη μέση. Όσο για το καπέλο, αυτό θα έχει τέσσερα κίτρινα ανοίγματα προς τα πάνω και ένα λοφίο λευκό/ώχρα στη μέση που θα πετάγεται ιδιαίτερα ψηλά… αυτό ίσως με δυσκολέψει λίγο παραπάνω αλλά θα τα καταφέρω, θέλω να πιστεύω τουλάχιστον -Θα είναι καταπληκτικό και φυσικά δε θα το πω πουθενά. Σου έβαλα μέτρα παραπάνω για τυχόν λεπτοδουλειές -Ευχαριστώ Βιτόρια είσαι χρυσή κοπέλα !! -Εγώ ευχαριστώ που με προτίμησες για άλλη μια φορά καθώς και στα ενδύματα για τα εγκαίνια στο Σάο Πάολο Ενώ την ώρα που η κοπέλα μπήκε στο γραφείο φέρνοντας τα υπόλοιπα δύο δέματα η Βιτόρια της είπε να τα πάει στον σοφέρ της για να τα έβαζε στο όχημά που διατηρούσε η επιχείρηση. -Βάλτε τα στο αυτοκίνητο δεσποινίς και πείτε στο σοφέρ σας παρακαλώ να ετοιμάζεται γιατί θα έρθουμε να μας πάει κάπου, ευχαριστώ Ετοιμάστηκαν έτσι να πάνε στην Ισμήνη. Η συζήτηση που εξελίχθηκε σε σεμινάριο κλωστοϋφαντουργίας θα συνεχιζόντανε εκεί…. -Μάριο ετοιμάσου, θα σε πάρουμε μαζί μας -Θα πάρουμε τον Μάριο μαζί μας; απόρησε η Άσγκρεντ -Ναι Άσγκρεντ, θα τον βγάλουμε κι αυτόν για να ξεσκάσει.. ε Μάριο; -Βιτόρια Βιτόρια Βιτόριαααααα Τι ωραία τραγουδιστά που τα έλεγε ο Μάριο και η παρέα μας λυνόντανε στα γέλια κάθε φορά που μιλούσε. Τους μιλούσε ένα πουλί που όμοιό του δεν είχανε δει ποτέ άλλοτε.

Ανεβαίνοντας χάθηκα απ τα ανθρώπινα βλέμματα

κι ίσως τα όσα λέω ακατανόητα φαίνονται

μα είναι που εγώ την γλώσσα των λουλουδιών χρησιμοποιώ

κι εσείς του ξίφους

* * ε β ί ν α * *