ήθελα

νάχα

δυό

καρδιές

Αστυπαλιά,

τη

μία

να

στη

χαρίσω.

Την

άλλη

να

την

έχω

εγώ

για να μπορώ να ζήσω…

αλλά

είναι

ένα

εικονογραφημένο

παραμύθι

γραμμένο

από

τη

δεσποινίς

Αστυπαλιά

και

απ’

όποια

σκοπιά

θέλεις

το

κοιτάζεις...

από

το

διάστημα

βλέπεις

μιά

πεταλούδα,

από

κοντά

βλέπεις

ανθρώπους

που

καθρεπτίζουν

τη

σύνεση,

την

απλότητα

και

τον

όμορφο

λόγο.

Πας

Πέρα

Γιαλό,

πας

Λιβάδι,

πας

Μαλτεζάνα,

οι

οικισμοί

είναι

υπέροχοι,

αν

και

λιγοστοί.

Τα

λευκά

σπιτάκιαπροβατάκια

από

μακριά

σα

τα

θωρείς

ανεβαίνουν

στο

κάστρο

της

Χώρας.

Στα

στενά

σοκάκια

που

κατά

στιγμές

γίνονται

πλατιά,

μοσχομυρίζουν

άνθια

λεμονίτσες

και

διάφορα

άλλα

σε

γλαστρούλες

και

μικρά

κηπάρια..

στο

νου

σου

έχεις

όμως

και

τη

θέα

σα

σε

βγάλει

το

σοκάκι

σε

έξω

καρδιά…

και

τότε

το

βλέμμα σου θα γεμίσει θάλασσα, άνεμο αλμυρό και έναν ατέλειωτο ήλιο.

Η

Μαλτεζάνα

λέγετε

και

Ανάληψη…

και

υπάρχει

και

το

Βαθύ

το

οποίο

χωρίζεται

σε

Μέσα

και

Έξω,

μα

όπου

και

να

πάς

θα

συναντήσεις

φιλοξενία.

Το

νησί

είναι

αρκετά

μεγάλο

όμως

και

οι

οικισμοί

συνδέονται

με

ΚΤΕΛ

ενώ

υπάρχει

αεροδρόμιο

στη

μέση

του νησιού το οποίο συνδέεται με Αθήνα και Ρόδο.

Σαν

πρώτη

παραλία

θα

διαλέξω

…όλες.

Τι

να

πρωτοδιαλέξεις

εδώ;

Την

βοτσαλωτή

του

Αγίου

Κωσταντίνου

με

τον

άπλετο

ίσκιο

απ’

τα

διάσπαρτα

αρμυρίκια;

τα

κρυσταλλένια

πανέμορφα

Τζανάκια;

τον

όμορφο

βυθό

στις

Πλάκες;

…ή

μήπως

την

πανάκριβη

ομορφιά

που

κρύβουν

τα

Καμινάκια

και

οι

Βάτσες;

Και

θα

σου

πώ

και

κάτι

ακόμα

να

τόχεις

κρατημένο…

Ψιλή

Άμμος

–

Μικρό

Στενό

και

Σχοινώντας…

θυμήσου

με,

και

δε

με

γνωρίζεις !

και

για

να

απλουστεύσεις

τη

γεύση

σου,

σου

προτείνω

κόκκινη

σαλάτα,

χλωρή,

ταμπουλέ

και

ένα

παράθυρο

βραδινό

με

θέα

τη

χώρα

και

το

κάστρο…

και

το

φεγγάρι

επάνω

να

κυλάει

στον

ουράνιο

δίσκο

και

έτσι

η

Αστυπαλιά

θα

σου

τραγουδήσει

ένα

όμορφο τραγούδι !

ήθελα νάχα δυό καρδιές Αστυπαλιά, τη μία να στη χαρίσω.

Την άλλη να την έχω εγώ για να μπορώ να ζήσω.

Έκανα αγάπες…

Στις

26

Οκτωβρίου

του

Αγίου

Δημητρίου

στη

Μαλτεζάνα

γίνετε

το

πιο

όμορφο

πανηγύρι

όπου

μετά

τη

Θεία

Λειτουργία

ακολουθεί

γλέντι

και

χορός

ώς

το

πρωϊ.

Επίσης

οι

καλεσμένοι απολαμβάνουν μιά ιδιαίτερη και μοναδική φιλοξενία !!!