Ίπταται

των

νησιών

του

συμπλέγματος

των

Μικρών

Κυκλάδων

αλλά

και

της

Νάξου.

Είναι

εκεί

στη

μέση

του

Αιγαίου

μόνη

παρατηρήτρια

όλων

όσων

γίνονται

και

δονείται

στη

κυριολεξία

σ’

έναν

χορό

αλλιώτικο.

Δε

ξέρω

πραγματικά

πως

βρέθηκα

εκεί…

θαρρώ

με

κάλεσαν

τα

ρεύματα

της

θάλασσας

και

ένα

σημείωμα

που

επάνω

του

έγραφε ..Δονούσα.

Την

γύρισα

όλη

με

σημαία

το

νευρώνα

της

-αυτά

τα

θαυμάσια

μονοπάτια

που

είναι

σα

ζωγραφιά-

περνάνε

άλλοτε

από

θημωνιές,

άλλοτε

από

υψώματα

που

ανοίγει

το

μάτι,

άλλοτε

από

κήπους

με

αμπελάκια

και

άλλοτε

ανοίγεις

κάποιες

πόρτες

στη

μέση

του

όλου

και

περνάς

έτσι

από

αλλεπάλληλους

ζωγραφικούς

πίνακες.

Καταπληκτικές

διαδρομές

αναψυχής

πραγματικά,

σαν

το

μονοπάτι

από

Καλοταρίτισσα

προς

παραλία

Κέδρου,

δια

μέσου

της

πανέμορφης

Μερσινιήδας

και

της

παραλίας

Λιβαδιού...

εντωμεταξύ

είχα

πάρει

και

κάτι

καραμέλες

μαζί

για

τα

ξαποστάγματα

γεμάτα

αλμυρόν

άνεμο,

καθήμενος

δίπλα

στα

μπονσάϊ

ωσάν

κέδρος.

Και

ξαπόσταμα

ολονύχτιο

κάτω

από

τα

πλατάνια

δίπλα

στη

πηγή…

Και

το

πρωϊ

βουτιά

φυσικά

στο

όμορφο

παρθένο

λιβάδι

-δεν

ήταν

κανείς

εκεί-

και

στα

κρυστάλλινα

γαλαζοπράσινα

νερά

του.

Μα

τελικά

έφτασα

και

στον

Κέδρο..

μιά

βουτιά

και

κει

μου

συμπλήρωσε

αυτό

που

είπα

πριν..

το

όλο.

Ταξιδεύεις

χιλιετηρίδες

χρόνια

μέσα

σε

μιάν

ημέρα.

Εδώ

που

άλλοτε

τα

χωριά

ήταν

γεμάτα

παιδιά

και

τα

σχολεία

ενίοτε

γιομάτα.

Πιο

πριν

ξεχασμένο

νησί

αόρατο

και

πολύ πολύ πιο πριν καθήμενο στο θρόνο του Βασιλιά Κυκλαδικού Πολιτισμού.

Η

Δονούσα

εξαρτώμενη

από

την

αγορά

της

μαμάς

Νάξου

πέρασε

χρόνια

δύσκολα.

Είδε

πολέμους,

είδε

σκλαβιά,

είδε

δυσκολίες,

μα

είδε

άνεμο

Λεφτεριάς

εν

τέλη

και

ξαναμεγάλωσε.

Έκανε

προσπάθειες

πολλές,

έφτιαξε

στύλους

ακλόνητους

αλλά

η

πολιτικοκοινωνία

έκοψε

τις

βάσεις

και

πέσαν

οι

στύλοι.

Θόρυβος

εσημειώθει

σηκώθη

σκόνη

αλλά

κανείς

δε

ξαμάρτησε

πω

δαύτους,

κανείς

δεν

παρακοίταξε

απ’

τη

στυγνή

γραμμή

και

έτσι

η

Δονούσα

μαζί

και

όλα

τα

Μικρά

Κυκλαδικά

μείναν

μόνα,

εξαρτώμενα…

Η

ιστορία

δείχνει

τα

σημάδια

της

εδώ

στη

μέση

του

Αιγαίου.

Δείχνει

τα

καταπληκτικά

απομεινάρια

της

γεωμετρικής

εποχής,

δείχνει

τα

αυλάκια

και

τις

πεζούλες

της

που

άλλοτε

ήσαν

γιομάτες

φρουτόδεντρα.

Δείχνει

τα

νερά

της,

δείχνει

της

νύμφες

της

που

αιωρούνται

στον

καταγάλανο

ουρανό

της,

δείχνει

το

απόμερο

και

το

πολιτιστικό,

δείχνει

το όμορφο χαμόγελο στα μάτια των κατοίκων της.. δείχνει τα πάντα της, το όλον της !!!

Αυτή

είναι

η

Δονούσα.

Η

Δονούσα

με

τις

παραλίες

της,

με

τους

όρμους

της,

με

τα

πλατάνια της Αγίας Σοφίας, με τα 10 απίστευτα χιλιόμετρα μονοπάτια της άχχχ…

μια δροσερή και αξέχαστη Δονούσα !! και.. all we see is the sea !! μη ξεχνάς