Πάντα
ονειρευόμουνα
κάτι
ξεχωριστό..
μα
όλα
ήταν
ξεχωριστά.
Τα
όνειρα
ζωντανεύουν
όταν
σε
χαϊδεύουν
απαλά
και
τότε
οι
αισθήσεις
της
Φολεγάνδρου
ανακτούν
αιθέρα
και
σε
βολτάρουν
στις
παραλίες,
στα
μονοπάτια,
στις
εκκλησιές
και
τα
σοκάκια…
Στην
Αγκάλη
σε
κάνουν
μπάνιο
τα
δειλινά
έν’
ακόμα,
αφότου
επιστρέψεις
εκεί
από
το
παρακείμενο
Λιβαδάκι
που
σε
πήγε
η
βαρκούλα
και
απόλαυσες
και
τον
φάρο
του
1921
,
ύψους
11
μέτρων.
Στην
Αγκάλη
θα
σε
αγκαλιάσει
η
ξεχωριστή
Φολέγανδρος
και
από
κει
θα
σε
σεργιανίσει
με
τα
δικά
της
τα
μάτια
στο
Κάτεργο
με
το
ψιλούλι
βότσαλο.
Στην
ανάμικτη
Λιγαριά.
Στον
Άγιο
Γεώργιο
με
το
πανέμορφο
τοσοδούλικο
εκκλησάκι.
Στα
Βορεινά
με
τους
πανύψηλους
κοφτερούς
βράχους
που
αγκαλιάζουν
τη
παραλία
και
της
δίνουν
μια
εξωτική
αλλοπρόσαλλη
όμως
ομορφιά.
Στην
Βάρδια
που
θα
πάς
με
τα
σκαλάκια
ανάμεσα
απ’
τους
βράχους
και
θα
θυμηθείς
κάτι
από
Εγκρεμνούς
Λευκάδας,
στη
μικρότερη
μικρή
κλίμακα
όμως.
Στα
Χοχλίδια
που
θα
έχεις
τη
δυνατότητα
να
ξεναγηθείς στην όμορφη αυτή λεξούλα που σημαίνει βότσαλα….
Η
Αγκάλη
θα
ζητιανέψει
το
πόθο
σου
για
περπάτημα
και
θα
σε
ξεναγήσει
αιθερικά
σε
όλο
το
νησί
μέσα
από
τα
μονοπάτια.
Αλλά
ας
τα
δούμε
και
τα
έξι
ποία
είναι…
Χώρα
–
Αγκάλη,
Χώρα
–
Καραβοστάση,
Παλιοθεμωνιές
–
Ταξιάρχης,
Άνω
Μεριά
–
Χώρα
μέσω
φάρου
Ασπρόπουντας
μήκους
6
χιλιομέτρων,
Αγκάλη
–
Παλιοθεμωνιές
και
Ταξιάρχης
–
Άνω Μεριά.
Η
Αγκάλη
θα
σε
φωτογραφίσει
με
τη
Χώρα
και
θα
σου
κάνει
παρέα
να
ανέβεις
τα
σκαλιά
για
την
Παναγία
που
δεσπόζει
στο
λόφο
κατάλευκη
από
το
1687
και
δώθε…
ο
θρύλος
λέει
ότι
τη
Πρωτομαγιά
του
1790
οι
κάτοικοι
πήραν
την
εικόνα
και
την
πήγαν
ώς
τα
βράχια
παρακαλώντας
την
Παναγία
να
τους
σώσει
απ’
τους
πειρατές
που
κατέφθαναν
στο
νησί.
Τότε
ένας
δυνατός
βοριάς
δεν
τους
άφησε
να
προσεγγίσουν
και
ένας
χριστιανός
που
έφτασε
κολυμπώντας
μέσα
στην
αντάρα
που
προκλήθηκε,
είπε
ότι είδε από μακριά μια αστραπή να κατευθύνεται επάνω τους….
Όλα
είναι
ξεχωριστά
εδώ
στη
Φολέγανδρο
που
άλλοτε
την
προσέγγιζαν
πειρατές
για
να
την
κουρσέψουν,
τώρα
ταξιδιώτες
για
να
την
αγκαλιάσουν
και
να
την
ερωτευτούν.
Ένα
ταξίδι
στο
χθές
και
στο
σήμερα…
στα
μαγαζά,
στις
ταβέρνες,
στα
καλλίγραμμα
σπιτάκια
με
τα
ωραία
φανταζί
χρωματάκια,
στις
εκκλησιές,
στα
δρομάκια
τα
καλαίσθητα,
στις
αποθήκες
ζωής
των
κατοίκων,
στα
γαλαζοπράσινα
νερά
και
στις
φανταστικές
παραλίες,
στους
αγρούς
που
μοσχοβολάν
θυμάρι
και
στις
στέρνες
που
αλιεύεις φρέσκο νεράκι… όλα είναι ξεχωριστά εδώ.
Μα
στο
πηγαιμό
σου
γιά
Φολέγανδρο
πάρε
μαζί
σου
το
τίποτα
και
θα
το
γεμίσεις
εκεί,
μη σε πειράζει. Δε σε πειράζει ν’ ακούσουμε και ένα τραγουδάκι… πάτα το play
