Ένα κολιέ σα να έπεσε ανάμεσα στη Τέλενδο και τη Ψέριμο… τι λές πάμε;

πάμε

να

γνωρίσουμε

το

νησί

κρίκο

κρίκο

και

ας

ξεκινήσουμε

από

το

Βαθύ,

μια

περιοχή

με

μιά

ήρεμη

διαμόρφωση

της

ακτής,

ομαλά

πολύ-επίπεδα

βουτηγμένα

μέσα

σε

μιά

καταπράσινη κοιλάδα γεμάτη μανταρινιές, πορτοκαλιές και οπορωλαχανικά.

Από

κει

περνάμε

στον

Αργινώντα

με

την

όμορφη

τυρκουάζ

παραλία,

μιά

ηρεμία

για

παρέα

και

έναν

άρχοντα

επάνω

στο

βουνό

παρατηρώντας.

Ο

στρωτός

δρόμος

από

κει

θα

μας

οδηγήσει

βορειοδυτικά

στον

Εμπορειό

και

σε

όμορφες

απάτητες

παραλίες.

Ας

ξαναγυρίσουμε

όμως

λίγο

πίσω

στη

Σκάλα,

για

να

πάρουμε

τον

δρόμο

βορειοανατολικά

και

να

φτάσουμε

στον

Όρμο

Παλιονήσου

γιατί

έχουμε

να

συναντηθούμε

με

την…

άλλη

Κάλυμνο.

Ναι

-εδώ

μπορείς

να

γευτείς

φρέσκο

ψάρι,

εδώ

μπορείς

να

ξεχαστείς

στην

θέα

του

τοπίου,

εδώ

μπορείς

να

κολυμπήσεις

ανέμελα,

εδώ

μπορείς

να

κατοικήσεις.

Ναι,

εδώ

μπορείς

να

ξεχάσεις

τα

πάντα,

δεν

είναι

απαραίτητα

έτσι

κι

αλλιώς,

τι

σούπανε;

Δε

λειτουργούμε

όμως…

από

κει

θα

οδηγηθούμε

νοτιοδυτικά

-περνώντας

τον

Αργινώντα

πάλι-

για

να

φτάσουμε

στο

Καστέλι,

θα

απολαύσουμε

το

Μασούρι,

τις

Μυρτιές,

τον

Μελιτσάχα

στον

δρόμο

μας.

Θα

κατηφορίσουμε

στον

Πλατύ

Γιαλό,

θα

κάνουμε

μπάνιο

στο

Καντούνι,

θα

περιηγηθούμε

τον

Πάνορμο

και

έτσι

μέσα

από

τον

Ποταμό

θα

περάσουμε

και

θα

φτάσουμε

στη

πρωτεύουσα,

όπου

θα

μας

παρασύρουν

τα

βραδινά

αρώματα

του

νυχτολούλουδου

και

θα μας φτάσουν, εκεί που δεν έχουμε φτάσει… είσαι;

Με

την

πρώτη

ματιά

η

Κάλυμνος

σε

μαγνητίζει

μέσα

της...

το

λιμάνι,

η

χώρα,

τα

σπιτάκια

τα

αόρατα,

ο

σταυρός

ο

μεγάλος

επάνω

στο

βουνό…

οι

άνθρωποι,

ο

Άγιος

Σάββας ο εν Καλύμνω.

Κατά

το

έτος

1935

ευρισκόμενος

εις

το

ιερόν

και

καθώς

εμνημόνευε

ο

π.

Σάββας

εις

την

προσκομιδήν,

παρατήρησα

ότι

τα

πόδια

του

ήταν

μια

σπιθαμή

πάνω

από

τη

γη.

Κατάλαβα την αγιότητά του. Όταν αργότερα μείναμε οι δυό μας, του το είπα.

Κωνσταντίνος Μανωλάκης. Διδάσκαλος

Το

μοναστήρι

βρίσκεται

ακριβώς

από

πάνω

από

το

λιμάνι

της

Πόθιας

και

είναι

κτίσμα

κατά

τα

τέλη

του

19ου

αιώνα

από

τον

Ιερομόναχο

Ιερόθεο

Κουρούνη.

Το

1926

ήρθε

στη

μονή

ο

π.Σάββας

ο

οποίος

έμελλε

να

σφραγίσει

με

την

παρουσία

του

τόσο

την

μονή

όσο

και

ολόκληρο

το

νησί.

Ο

λαμπρός

εορτασμός

γίνεται

την

Κυριακή

των

Αγίων

Πάντων.

μα

μας

περιμένει

ένα

τραπέζι...

τρουλί

έχει

πάνω

και

μεγάλες

κοτσονάτες

ελιές

Καλύμνου,

σε

ένα

άλλο

πιάτο

ένα

κουνουπίδι

καπαμά

από

του

Βαθιού

την

παραγωγή

και

λάχανο

σαλάτα

και

η

Αναζήτηση…

πράγματι

μας

χτύπησε

τη

πόρτα,

και

μεις

ανοίξαμε… τόσο απλά.