Η
Μοναστηριακή
κοινότητα
Κύπρου
αριθμεί
εκατοντάδες
μοναστήρια
σε
όλη
την
επικράτεια.
Ιερές
Μονές
που
συνθέτουν
ένα
διαχρονικό
παζλ
από
τον
4ο
αιώνα
μέρχις
και
τις
μέρες
μας.
Ένα
ταξίδι
στο
χρόνο
που
πέρασε
μέσα
από
την
Παλαιοχριστιανική
περίοδο
του
4ου
εώς
και
6ου
αιώνα.
Τις
μεγάλες
επιδρομές
των
Αράβων
μέρχις
και
το
965.
Την
βυζαντινή
περίοδο
όπου
τα
μοναστήρια
από
συνολικά
8
που
ήταν
έφτασαν
τα
33
με
επιρροές
συνδεδεμένες
άμεσα
ή
έμμεσα
από
την
Κωνσταντινούπολη.
Την
Ενετοκρατία
εποχής
1191-1571
όπου
τα
μοναστήρια
διπλασιάζονται
σε
αριθμό
και
φτάνουν
τα
60
,
παρόλο
των
πιέσεων
που
δέχτηκαν
από
την
Λατινική
Εκκλησία
η
οποία
θέσπισε
αυστηρές
απαγορεύσεις
για
την
ίδρυση
νέων
Μονών. Στην Τουρκοκρατία ο αριθμός των μοναστηριών φτάνει τα 78. (1571-1878)
ΚΥΠΡΟΣ... μ ο ν α σ τ η ρ ι α κ ή ζ ω ή και επιδράσεις
Επί
Τουρκοκρατίας
χτίζονται
καμαροσκέπαστοι
και
τρουλλαίοι
ναοί.
Μετά
οι
περσσότεροι
ναοί
χτίζονται
μονόκλιτοι
με
το
ιερό
ως
ημικύκλια
εσωτερική
απόληξη
που
σπάνια
προεξέχει
εξωτερικά.
Ορισμένοι
δε,
έχουν
πλευρική
επέκταση
βόρεια
ή
νότια
καθαρά
για
χρηστικούς
λόγους.
Το
χαρακτηριστικό
των
διπλών
επικλινών ξύλινων στεγών είναι Κυπριακό γνώρισμα.
Κατά
την
περίοδο
324-965
μ.Χ.
στο
νησί
αρχίζουν
να
ανεγείρονται
Ιερές
Μονές
με
πρώτες
αυτές
του
Αγ.
Νικολάου των Γάτων στο ακρωτήρι Λεμεσού και του Αποστόλου Βαρνάβα στα περίχωρα της Σαλαμίνας.
Ο
Απόστολος
Βαρνάβας
θεωρείται
ο
ιδρυτής
και
προστάτης
της
Ορθόδοξης
Εκκλησίας
της
Κύπρου
και
ο
βίος
του
ήτο
σημαντικός.
Ήταν
προφήτης
και
δάσκαλος
στην
Αντιόχεια
και
ήταν
ένας
από
τους
70
Αποστόλους
που
ανέθεσε
ο
Ιησούς
να
κηρύξουν
το
Ευαγγέλιο.
Το
πραγματικό
του
όνομα
ήταν
Ιωσήφ
και
ακολούθησε
τον
Απόστολο
Παύλο
στις
περιοδείες
του.
Στην
γενέτειρά
του
Κύπρο,
φέρεται
να
είχε
μαρτυρικό
τέλος
αφού
πέθανε
δια
λιθοβολισμού
στη
Σαλαμίνα.
Ο
τάφος
του
βρέθηκε
εκεί,
κατόπιν
οράματος
του
Αρχιεπισκόπου
Κύπρου
Ανθέμιου
το
477μ.Χ.
Στην
αγκαλιά
του
κρατούσε
τα
χειρόγραφα
του
Ευαγγελιστή Ματθαίου.
Η Αγιογραφία στη Κ Υ Π Ρ Ο
Στα
τέλη
του
18ου
αιώνα
έρχεται
στην
Κύπρο
ο
Ιωάννης
Κορνάρος
από
την
Κρήτη.
Ο
Κορνάρος
αγιογραφεί
αρχικά
στην
Μονή
Κύκκου,
κατόπιν
αναλαμβάνει
όλες
της
εικόνες
του
καθεδρικού
ναού
του
Αγίου
Ιωάννη
του
Θεολόγου
Λευκωσίας
και
στη
συνέχεια
εικόνες
σε
διάφορους
άλλους
ναούς.
Μπαρόκ
διακοσμήσεις,
φουσκώματα
και
σταγονοειδείς
απολήξεις
των
φορεμάτων,
πλήθος
από
παραστάσεις,
αγγελάκια,
γράμματα
και
κείμενα
ολόκληρα,
είναι
τα
χαρακτηριστικά
του
γνωρίσματα.
Στη
μετά
Κορνάρου
εποχή
η
αγιογραφία
θα
διαβεί
τάσεις
Αναγεννησιακές
με
τον
νατουραλισμό
να
κυριαρχεί.
Δυτικά
ρεύματα
και
μονοπάτια
θα
μπλεχτούν
μέσα
στους
νεόδμητους
νεοκλασικούς
ναούς
της
εποχής
του
1800.
Το
ρωσικό
ρεύμα
της
τέχνης
θα
έλθει
στα
τέλη
του
1900.
Βασικοί
άξονες
του
ρωσικού
μοτίβου,
ο
μοναχός
Διονύσιος
Χρηστίδης
και
τα
αδέλφια
μοναχοί
Κύριλλος
και
Νήων,
τα
έργα
των
οποίων
διακρίνονται
για
την
ιεροπρέπεια
και
τη
σεμνότητα.
Με
την
έλευση
του
20ου
αιώνα
το
αυθεντικό
ξύλο
εγκαταλείπεται
και
στη
θέση
του
έρχεται
το
συνθετικό.
Οι
εικόνες
στο
πίσω
μέρος
χρωματίζονται
μπλε
και
τα
μπροστά
περιθωριακά / άκρα, στο χρώμα του μαύρου αντί του παραδοσιακού κεραμιδί... ..γεύσεις αγιογραφίας.
Κύπρος σελίδα 2 από 5