Το

νησί

που

σου

ανοίγει

η

όρεξη

για

όλα.

Ένα

άρωμα

νίκης

έναντι

της

φιλονικίας

πλανάτε

ολούθε

και

αυτό

το

άρωμα

όσο

ζεσταίνεται,

τόσο

η

καρδιά

μεγαλώνει

και

όσο

η

καρδιά

μεγαλώνει,

τόσο

εύκολα

γίνονται

τα

πράματα..

Τόσο

εύκολα

μεταβαίνεις

στην

Άνω

Πρόνοια..

το

λιμάνι

που

έχει

το

χάρισμα

της

πρώτης

λαχτάρας.

Και

μόνο

η

ονομασία

σου

ανοίγει

τη

πόρτα

με

τους

κήπους.

Κήπους

χαράς

στα

βλέμματα

των

κατοίκων.

Τόπος

αγνός,

ήρεμος,

καθάριος,

τόπος

φαντασίας

και

ονείρου.

Η

αξιοπρέπεια

χαλί

γίνεται

δώ

και

όπως

ο

Πίνδαρος

χαλάει

τις

λέξεις

ευθαρσώς

-με

βούλα

Διονυσίου

Σολωμού

μάλιστα-

θα

χαλάσουμε

τα

πάντα

εδώ

γιατί

έτσι

κι

αλλιώς…φτιάχνονται ξανά μόνα τους!!!

Πάμε

ΑνωΠρόνοια

λοιπόν..

κάθε

λιμάνι

και

καημός

τραγουδάει

ο

Πάνος

Γαβαλάς

με

την

Ρία

Κούρτη

και

θα

συμφωνήσω.

Όταν

αφήνεις

πίσω

σου

αυτό

το

λιμάνι

-όταν

το

βλέμμα

χάνει

και

το

τελευταίο

φώς

του

και

συμφωνεί-

τότε

οι

αναμνήσεις

ξαναγυρίζουνε.

Ξαναγυρίζουνε

και

πλημμυρίζουν

το

μυαλό

σου

με

ένα

ποτήρι

θάλασσα

από

το

Διαλισκάρη,

που

σου

υπενθυμίζει

ότι

καθώς

βράχηκες,

μη

κοιτάς

πίσω..

παρά

νιώσε

πέλαγος

και

απόλαυσε

τους

γλάρους

που

σε

κοιτάνε

!!

Από

κει

με

μονοπάτι

θα

ανιχνεύσεις

τη

παραλία

του

Αη

Γιώργη.

Μιά

ξεχωριστή

παραλία

με

το

κάδρο

σου

εμπρός

να

συμπεριλαμβάνει

τρία

ομόηχα

βράχια

που

μόνο

σου

λείπει,

η

παλέτα,

τα

χρωμολάδια

και

τα

πινέλα

σου.

Φυσικά

όσο

πιο

πρωϊ

βουτήξεις,

τόσο

πιό

πολλά

θα

σου αποκαλυφτούν στο βυθό.

Το

αρμένισμα

στις

παραλίες

της

Οινόης

δε

τελειώνει..

έχει

μιά

Αλοπρόνοια

καμαρωτή

χρυσομαλλούσα

έτοιμη

γιά

όλα.

Έχει

έναν

καταπληκτικό

Άγιο

Παντελεήμονα,

με

έμφαση

στα

βραχάκια

που

μπορείς

να

κάνεις

Loop

αξέχαστο

ή

και

να

ψαρέψεις

φυσικά.

Έχει

και

δυό

Σαντοριναίϊκα

που

παλαιότερα

οι

Θηριανοί

άραζαν

τα

καΐκια

τους

και

τα

φορτώνανε

δομικά

υλικά…

τώρα

είναι

για

μοναχικές

βουτίτσες

στα

πεντακάθαρα

τυρκουάζ νερά τους !!

Αλλά

ας

απολαύσουμε

και

ένα

μεγάλο

Ρωμαϊκό

ταφικό

μνημείο

το

οποίο

έχει

μετενσαρκωθεί

σε

εκκλησία.

Η

Επισκοπή

είν΄

ένα

όνειρο

που

ξεπήδησε

μέσα

από

παραμύθι.

Θαυμάσια

στιγμή

κατά

το

σούρουπο,

όταν

ο

ήλιος

πέφτει

στο

θαλάσσιο

πιάτο

του

και

συ,

με

μια

φωτογραφική

μηχανή

αποθανατίζεις

και

ξεκινάς

το

ταξίδι

σου

μ’

ένα

ποτήρι

Μαυροτράγανο

στο

παρακείμενο

οινοποιείο/εστιατόριο

με

τη

λάμπα

θυέλλης στο τραπέζι σου !!

Και

όμως

μετά,

μιά

Χώρα

αρχόντισσα

νυφούλα

σε

περιμένει,

που

και

το

βράδυ

ακόμα

λαμποκοπά

και

σε

γεμίζει

αρώματα

καθώς

σε

ξημερώνει

πά

στην

εκκλησιά

της

Παναγίας

της

Παντοχαράς,

του

Ελύτη

δωρεά…που

δεν

την

είχε

επισκεφθεί

ποτέ

του

και

για

μόνο

αυτό

το

λόγο,

η

Σίκινος

είναι

Υπέροχη

και

της

ταιριάζει

ένα

τραγούδι…

πάτα το play λοιπόν να αρμενίσουμε στα μονοπάτια της… πάτα το…