Ανεβαίνοντας χάθηκα απ τα ανθρώπινα βλέμματα
κι ίσως τα όσα λέω ακατανόητα φαίνονται
μα είναι που εγώ την γλώσσα των λουλουδιών χρησιμοποιώ
κι εσείς του ξίφους
* * ε β ί ν α * *
Παραδομένος, στήλη άλατος λες,
κι η θάλασσα… Αμίλητη,
τόοοσα χρόνια κει περιμένοντας.
Και όλα τέλειωσαν μπρος,
σε καθρέπτη από τζάμιαπάζλΝτυμένος,
τελευταία λέξη. Λές;
(για τον άνεμο, 2007Ιούνιος)